naturalnemetody.info

Jaśniej :...:
No i możliwe, że moje liczne posty były pisane na próżno
Muszę to przemyśleć...

No, Artus, jeśli z tego wybrniesz, to chylę czoła. Ja, osobiście w tym momencie się zatrzymuję (choć intuicyjnie, a nie na podstawie analizy dokumentów kościelnych).....................I tu też chyba spotyka się rozumowanie Twoje i MagCzu...................

:...:

Gościówa, co do Twoich uwag nt stanu polskiego Kościoła, to... pierwszy raz się z Tobą prawie w pełni zgadzam
Co do uwag na mój temat, to... jestem marzycielem i chyba całkiem niepoprawnym

MagCzu, jest powinność! Każdy ma bardzo poważny obowiązek moralny rozwijać się w swym człowieczeństwie. Małżonkowie jako "jedno ciało" mają bardzo poważny obowiązek moralny rozwijać swój związek. Jeśli dojdą w sumieniu do przekonania, że bez pieszczot czy prezerwatywy ten rozwój jest niemożliwy, gorzej... grozi poważnym kryzysem - mamy konflikt w Twoim rozumieniu.
(Przez te kilka fajnych lat czytywaliśmy te różne katolickie teksty w necie i coraz bardziej jestem przekonany, że niepotrzebnie. Szkoda było czasu... )

Sagitta jest proste rozwiązanie: nie działać.... dopóki się nie dobrnie w tym wątku do co najmniej 10 strony

A poważnie, to przecież po to przekopywałem te wszystkie dokumenty, by znaleźć rozwiązanie dla owych wątpliwości sumienia. Jeśli kogoś ta argumentacja przekonuje, to sumienie powinno mu się uspokoić a konflikt zniknąć

Uwaga (metodologiczna) dla najbardziej wymagających: zauważcie, że sprawa wydaje się dlatego tak niejasna i skomplikowana, bo pojawia się bardzo daleko od świata przedmiotowego. Jeśli samo nasze działanie dzieje się na poziomie przedmiotowym, to refleksja nad normami moralnymi, które to działanie porządkują, odbywa się na poziomie metaprzedmiotowym. Na tym nie koniec... jeśli pojawiają się kłopoty z zastosowaniem norm do działania, to refleksja nad tymi kłopotami odbywa się na kolejnym, trzecim z rzędu poziomie od... ziemi. Te normy, które starałem się wytropić w dokumentach (głównie w Instrukcji o powołaniu teologa) właśnie są z tego efemerycznego poziomu.

Uff..., życie jest skomplikowane (a może tylko my je takim czynimy?)

brawo..

Woda na młyn taty
U mnie by zadziałało. Mój mąż się nie przejmuje takimi "drobiazgami". I jest znacznie lepszym człowiekiem niż ja.

Oj, coÅ› spuszczacie z tonu!!!
Niania powinna szybko machnąć coś w stylu:




Nie myślcie, że ja swoją żonę "zamęczam takimi drobiazgami"... Was zamęczam

Pobrzmiewa w twoim głosie przygana, że stosuję argumenty ad personam. Nie, nie miałam zamiaru cię urazić - ale ja naprawdę nie rozumiem - tym bardziej, gdy przyznajesz mi rację co do oceny stanu polskiego Kościoła!! - dlaczego mówisz o tym co "powinno być" tak jakby to było rzeczywistością, a przymykasz oczy na to, co naprawdę jest???

Dla mnie to albo marzycielstwo albo celowa manipulacja dla upiększenia wizerunku Kościoła.

No skoro się zgadzasz ze mną, że w polskiej teologii nie ma dyskusji, to dlaczego w ogóle mówisz, że "trzeba by spytać księży jak to jest" i że "możesz się domyślać" że mają dyskusje, spotkania z biskupem, sesje synodalne itp.??? Kiedy wiesz dobrze, że tak wcale nie jest???

Ach, Gościówa, jaka Ty jesteś zawzięta...

Nie: zawzięta, tylko: dążę do Prawdy.


Nie zauważyłam.

Rozumiem, że ty już nie chcesz rozmawiać.


Rozmawiałam z nim nie tak znów dawno. Nie zachwycił mnie. Chciałam wtedy poznać jego opinię w paru kwestiach, które w gruncie rzeczy tutaj wciąż poruszamy - chodziło o bycie dorosłym a nie dzieckiem w Kościele.

Rozmawiałam z nim nie tak znów dawno. Nie zachwycił mnie. Chciałam wtedy poznać jego opinię w paru kwestiach, które w gruncie rzeczy tutaj wciąż poruszamy - chodziło o bycie dorosłym a nie "dzieckiem" w Kościele. Nie miał na ten temat nic mądrego do powiedzenia, raczej "księżowski standard".

gościówa, nie obraź się, ale ja mam nieodparte wrażenie, że twoja postawa wcale nie jest dorosłą, tylko dziecięca właśnie. tyle, że nie "grzecznego dziecka", a "zbuntowanego nastolatka" - JA będę rządzić, choćbym na złość babci miał odmrozić sobie uszy - nikt mi nic nie będzie gadać! dla mnie postawa "dorosłego" polega między innymi na gotowości do rozważania zdania innych i, być może, zmiany własnego. oczywiście z pełną odpowiedzialnością za swój wybór.
p.s. a wątek rzeczywiście zdycha, choć pewnie dla wielu osób - dla mnie - jest ciekawy. jeżeli chodzi o mnie, to nie odzywam się ponieważ bardziej się zastanawiam nad kwestią, co jest prawdą w tej kwestii, a nie nad tym, czy istnieje jakaś, nazwijmy to, "prawna" możliwość stosowania antykoncepcji i przystępowania do komunii.

Gościówa - ja jednak myślę, że marzycielstwo i idealizm są potrzebne, także w Kościele. I że bycie idealistą wcale nie oznacza całkowitej ślepoty na rzeczywistość. Z marzycielstwa powoli rodzą się nowe prądy, pojawiają się nowe drogi. Z marzycielstwa - moim zdaniem - może się też wziąć odnowa Kościoła. Nie z potępiania w czambuł wszystkiego, co jest teraz, ale z wcielania we własne życie tego, co by się chciało, żeby zaistniało. No tak, brzmi to bardzo idealistycznie, ale ja w to nadal wierzę.
Artus - nie sądzę, żeby wątek umierał. Po prostu, jak to bywa w tym temacie, utknęliśmy w martwym punkcie. Chyba niewiele więcej można powiedzieć, za to nad wieloma rzeczami trzeba się poważnie zastanowić (w sensie - ja muszę to zrobić), jak zresztą pisze juka. Ad. wypowiedzi o. Prusaka - zgadza się ona z moim wyobrażeniem tego, jak w takiej sytuacji powinien postąpić spowiednik, żeby być w zgodzie z prawdą i nauką KK. Choć nie chciałabym być ani na miejscu spowiednika, ani penitenta.

Novva, tego nie dopowiedziałem, a to chyba wyjaśnia sens zacytowania tutaj Prusaka: po przeczytaniu tej wypowiedzi, od razu pomyślałem ze zgrozą, że przecież Kościół za grzech ciężki uważa zarówno praktyki homoseksualne, jak i te nieszczęsne małżeńskie pieszczoty. Tak więc małżonkowie... wskoczyli mi w miejsce geja :...:
ResztÄ™ znacie.